• چیلرهای تراکمی

چیلرهای تراکمی یک سیکل ساده تبرید با چهار بخش اصلی کمپرسور، کندانسور، اواپراتور و شیر انبساط میباشد در این نوع خنک کننده کمپرسور انرژی خود را از الکتروموتور دریافت کرده و گاز را از اواپراتور مکیده و دما و فشار آن را به حدی افزایش(عمل تراکم) می‌دهد که بتواند با عامل تقطیر معمولی تقطیر شود سپس این گاز توسط لوله گاز داغ یا تخلیه (Discharge Line)  از خروجی کمپرسور به کندانسور هدایت میشود. گاز فشرده شده در کندانسور به کمک آب یا هوای محیط خنک شده و به مایع تبدیل می شود این مایع فشار بالا وارد مخزن ذخیره مایع (Receiver tank) شده و سپس جریان ثابتی از مایع مورد نیاز وارد لوله مایع (liquid Line) شده و با گذشتن از شیر انبساط (Exp. Valve) فشار آن طوری کاهش یافته که مایع بتواند در دمای پایین مورد نظر با گرفتن گرما از محیط اطراف در اواپراتور تبخیر شده و به گاز فشار پایین تبدیل شود .سپس گاز فشار پایین توسط لوله مکش (Suction Line) مجددا وارد کمپرسور شده و سیکل تکرار می گردد. در شکل شماره ۱ سیکل مربوط به چیلرهای تراکمی نشان داده شده است.

چیلر های تراکمی نوع اسکرو، نسل جدید چیلرهای تراکمی به حساب می آیند و مزیت آنها در وجود کمپرسورهای مارپیچی است. کمپرسورهای مارپیچی از نوع کمپرسوهای با جابجایی مثبت هستند و در آنها عمل تراکم گاز با درگیر شدن دو روتور حلزونی که در سیلندری مجهز به مجرای خروجی و ورودی لازم قرار گرفته اند انجام می‌شود که این امر باعث زیر بار رفتن چیلر به صورت تدریجی )با توجه به میزان برودت مورد نیاز(  میشود. صدا و لرزش کم ، راندمان بالاتر، کاهش جریان راه اندازی بسیار پایینتر و داشتن قطعات متحرک کمتر مزیتهای چیلرهای تراکمی با کمپرسور اسکرو نسبت به چیلرهای تراکمی با کمپرسور رفت و برگشتی می باشند. چیلرهای تراکمی با کمپرسور اسکرو دارای ضریب عملکرد بالائی COP=5.2)) بوده که این مسئله در کاهش مصرف انرژی الکتریکی بسیار حائز اهمیت است.

  • چیلرهای جذبی

ابداع و بکارگیری چیلرهای آبزربشن گازسوز برای اولین بار در ژاپن انجام شده است .در یک تقسیم بندی عمومی می توان چیلرهای جذبی را در دو دسته چیلرهای جذبی آب و آمونیاک و چیلرهای جذبی لیتیوم بروماید و آب طبقه بندی نمود. در واقع در هر سیکل تبرید جذبی، یک سیال نقش جاذب و یک سیال مبرد وجود دارد که تقسیم بندی فوق بر این مبنا انجام شده است .در سیستم آب و آمونیاک، سیال مبرد آمونیاک و سیال جاذب آب است. در سیستم لیتیوم بروماید و آب، سیال مبرد آب و سیال جاذب، محلول لیتیوم بروماید است .

در یک تقسیم بندی عمومی دیگر  می توان چیلرهای جذبی را در دو دسته چیلرهای جذبی تک و دو اثره تقسیم کرد.

گروه تک اثره  (Single effect)

که خود به سه دسته چیلرهای تک اثره با تغذیه بخار، تک اثره با تغذیه آب داغ (دمای بالای ۱۰۰ درجه سانتیگراد) و تک اثره با تغذیه آب گرم (دمای زیر۱۰۰ درجه سانتیگراد) تقسیم می‌شوند که نحوه کار آنها مشابه بوده و همگی دارای حداقل یک مولد حرارتی می‌باشند.-

گروه دو اثره (Double effect)

که به دو دسته دو اثره با تغذیه بخار و دو اثره با شعله مستقیم طبقه‌بندی می‌شوند. این چیلرها، جز نسل جدید چیلرهای جذبی بوده و دارای سیکل تبرید کاملتری نسبت به چیلرهای جذبی تک اثره‌است.

در این قسمت سیکل چیلر جذبی دو اثره با جاذب لیتیوم بروماید تشریح میگردد.

چیلرهای جذبی دو اثره از چهار قسمت اصلی اواپراتور ، جذب کننده ، ژنراتور و کندانسور تشکیل گردیده است. در شکل شماره ۲ سیکل مربوط به چیلرهای جذبی تک اثره و دو اثره نشان داده شده است.

ژنراتور چیلرها دو اثره از دو ژنراتور دما بالا و دما پایین تشکیل شده است. استفاده از دو ژنراتور دما بالا و دما پایین باعث افزایش ضریب عملکرد ( COP ) از ۶/۰ الی ۸/۰ به ۱ الی ۲/۱ میشود. مایع مبرد (آب) در قسمت اواپراتور تبخیر شده و باعث سرد شدن محیط اطراف میگردد بخار خارج شده از اواپراتور در جذب کننده توسط محلول غلیظ لیتیوم بروماید جذب می گردد و محلول با جذب آب رقیق گشته و توسط پمپ کوچکی به قسمت فوقانی چیلر یعنی ژنراتور منتقل میگردد. در ژنراتور دو اثره تغلیظ محلول لیتیوم بروماید رقیق در دو مرحله صورت می گیرد. در مرحله اول در ژنراتور دما بالا محلول لیتیوم بروماید رقیق داغ شده و آب آن تبخیر میگردد و در مرحله دوم در ژنراتور دما پایین با استفاده از بخار آب حاصل از محلول لیتیوم بروماید رقیق در ژنراتور دما بالا، تغلیظ بخشی دیگر از محلول لیتیوم بروماید انجام می شود سپس لیتیوم بروماید غلیظ شده به قسمت جذب کننده بازگشت داده می شود. بخارات آب تبخیر شده در ژنراتور توسط لوله های کندانسور تقطیر گشته و پس ازعبور از شیر انبساط مجدداً وارد اواپراتور شده و سیکل تکرار میشود.

اصول کار چیلر تراکمی

اصول كار چیلر تراکمی بدين شكل مي باشد كه سيال مبرد وارد لوله ها يا به اصطلاح تبخير كننده كه در داخل اتاق يا محلي كه مي خواهيم سرد كنيم مي شود گرما از هواي اتاق به سيال مبرد داده مي شود و سيال در نتيجه گرفتن گرما تبخير مي شود و در عوض درجه حرارت اتاق پايين مي آيد و دارای شرایط زیر باشد:
دمای آب رفت برج خنک کن بایستی ۲۸ درجه سانتيگراد باشد .
دمای آب برگشت برج خنک کن بایستی ۵ درجه سانتیگراد با رفت اختلاف داشته باشد .
فشار گاز فریون در مکش چيلر تراکمي بايستي ۴۵ تا ۷۵ پياسآي ورانش ۲۰۰ تا ۲۶۰ پیاسآی باشد با کندانسور آبی.
هنگامي که ميخواهيم گاز تزريق کنيم بايستي شير سرويس آن را ببنديم .
در حالت کارکرد چيلر تمامي شيرهاي آن بايستي باز باشد. مکش – رانش – مایع .
براي روشن کردن چيلر ابتدا فن برج سپس پمپ فن کوئل و بعد از آن پمپ برج را روشن می کنیم .
براي وکيوم کردن چيلر بايستي چيلر خاموش باشد .
براي روغن زدن هم بايستس دستگاه خاموش باشد.
فشار روغن حداقل PSi 20 بيشتر از درجه فشار مکش باشد .
سطح شيشه نشان دهنده مايع مبرد بايد صاف و بدون حالت کف زدگي باشد .
روغن داخل کمپرسور حدود ۱/۲ سطح شيشه روغن نما باشد و اگر از ۱/۴ سطح شيشه کمتر باشد روغن لازم را تامين کنيد .
مقدار اسيد براي هر ظرفيت چيلر معادل ۱/۵ کيلوگرم پيشنهاد مي شود .
از گيج قرمز براي فشار زياد و تست ازت استفاده مي شود .
از گيج آبي (یا سبز) براي فشار کم و وکيوم کردن دستگاه چيلر استفاده ميشود .
در کنار دريا فشار وکيوم بايستس ۱٫۲۹ اينچ جيوه باشد و در تهران ۲۷ اينچ جيوه .

چیلر جذبی

در چیلرهای جذبی برخلاف چیلرهای تراکمی از جذب کننده (Absorber) و مولد حرارتی (ژنراتور) بجای کمپرسور استفاده می‌گردد. عمومی‌ترین خنک‌کننده در چیلرهای جذبی سیستم برمید لیتیم (لیتیوم برماید) است. در این سیستم، در قسمت جذب کننده، بخار آب توسط لیتیوم برماید غلیظ جذب شده و در قسمت مولد حرارتی، آب بر اثر حرارت تبدیل به بخار می‌شود. بخار آب در کندانسور که دارای فشار ۱/۰ اتمسفر است به حالت مایع در می‌آیدو سپس در خنک‌ کننده که تحت فشار ۰۱/۰ اتمسفر دوباره به بخار تبدیل می‌گردد و آب برای اینکه تبخیر گردد گرمای نهان خود رااز محیط خنک‌کننده می‌گیرد و باعث ایجاد برودت می‌گردد سپس بخار آب ایجاد شده در خنک‌کننده به جذب کننده منتقل می‌گردد و دوباره این چرخه تکرار می‌شود.

ضریب عملکرد چیلرهای جذبی و چیلرهای تراکمی

ضریب عملکرد چیلرهای جذبی تک اثره بین ۰٫۶ الی ۰٫۸ است.
ضریب عملکرد چیلرهای جذبی دو اثره ۱ است.
ضریب عملکرد چیلرهای تراکمی بین ۲ تا ۶٫۱ است.
در چیلر های جذبی انرژی ورودی گاز میباشد که COP آن بر اساس آن محاسبه می شود ولی در چیلر های تراکمی انرژی ورودی آن برق است که در این صورت نمی توان COP این دو را با هم مقایسه کرد… با توجه به تولید برق با استفاده از گار و افت ۷۰ درصدی شبکه انتقال برق و راندمان ۱۸ تا ۳۰ درصدی نیروگاه ها COP چیلر های تراکمی بر اساس گاز ورودی تقریبا برابر ۱ می باشد که از چیلر جذبی کمتر است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *